بنام پروردگاری که متکبر را ملعون می داندنظری داریم به الحاد با تکبر در جهان خصلت شیطان همین بود، نبود ملحد آن گهاناو مقرب بود خدا را با او بود در گفتگو زاین بکرد جرآت که گوید نکنم سجده براوپس بدان کفری نداریم بدتر از کبر در جهان خصلتی است ریزد فرو آن بر زمین از آسمانخصلتی است آثار شومش که به کرداراست عیان به تفرعن چهره گردد در میان مردمانمایه اش علم ومقام است، چون برون گردد زِ ظرف چهره وکرده دگرون بینی گشته او به حرفپس همین حرف وزبان است که برون آرد زِ راه زاین برون لاشۀ رویش برد آدم را به چاهچونکه نخوت یا تکبر در شمائل است اثرنا خود آگاه افتد آدم از شقاوت او به سرمردمان فهمند که این سر، نه سری است داشت او به سر عاریه سری است برآن تن، همه دارند حتی خرپس تکبر دان خریت زاید از آدم برون که به گفتار عالمون است در عمل لا یعلمونپس که ابلیس او به گفتار غیر واقع حرف نه زداما گفتارش زکبر بود، شد فزون لعنت زِ صد ادامه مطلب

کاروان کائنات بنام دهندۀ جانشینی خود بمابا کاروان الهی سفر به کائنات من به کاروان الهی یافته ام دست ای جوانتا که بینید اندرون کائنات این جهانسخنی بی هوده نیست آن، که توانی است از خداداده است تا گویم آن را با به اندیشه بجاای جوان آرام بگیر تو و اندکی با من بیاتا بگویم که چگونه ره بری تا همه جاابتدا باید بدانی این سفرنیست از شعارکائنات و راه آن را دان خدا آورد به بارمن بجز قرآن ندارم، مستندی آورمپس تمرکز کن بمن خوب تا کنی تو باورم هر تمرکز نیست تمرکز مانی خیره پائی شلآن توان روحی باشد با صفای برگ گلاصل ابزار طریقت در تمرکزیافتنی استتا به اندیشه بری آن در مسیری گفتنی استبا تو هستم ای عزیزم ای جوان پاک ز دلتا که چون آنی به کاروان برون آئی تو ز گلدر فرا نور سرعتی را یابی پیموده به راههر چه را در کائنات است همه را بینی به جاپرسشت دانم چه باشد که تمرکز جای خوداما پیمودۀ آن سان از کجا گوئی که شد !پاسخت گویم به هش باش من ز خود نه سفته امکه به تردیدت در آید من ز ایزد گفته امجاثیه آیۀ سیزده مأخذ ماست این مکانسلطه بر هفت کائنات را به بشردراین جهاناما هر کس را توان این سفر رفتن نَی استچونکه بی ابزار نشاید کس دراین ره را طی استدر همان آیه صریحا ویزائی برده به کارتا به وصف کس نیاید، ازسفر ماند به دارآن صفت اندیشه باشد به تفکر تازی آنبه تفکر گونه ژرفی گوئی خواب است در جهانیک چنین شخص می تواند در فرا نور ره روددر زمان اندکی او عالمی را سر بردچون تمرکز در تفکر حالت خلسه دهدروح جدا گردد ز کالبد که ز ماده می رهددان انشتین در تمرکز، او به کنکاش اتمساعتش را جای بیضه او به گرم آب کردی گمدر سفر چیز هائی بیند که کسی جز او ندیدکه ز دید آن چنانی گُشد درهائی جدیدتو هم اکنون بین جهان را با دو قرن پیش از ادامه مطلب

مست اشکممست اشکم رو به هش باش شدی سیر هار زآن مشو سیری هاری که ندارد گو چه حالی یافتی تو روزی بود و روزگاری بهر لقمه ای زِ نان دست هر کس که تو دیدی از جگر کردی فغان آن فغانت بهر اشکم واین زِ پر مستی آن هر دو از روحی پلید است پس به هش باش وبدانآدمی با ذات پاک است که تواند گفت من است منِ آدم هم شرف دان که آن فرا جسم وتن استپس چو قحطی آیدت رو چهره را لرزان مکن چون به آن چهرۀ لرزان کَنی عزت را زِ بنیا که در وقت فراخت مشو بیگانه زِ خود چونکه ادامه مطلب

ملحد می گوید : من خدائی را پذیرم که به صوت آید به گوش یا به چشم بینم مر اورا تا یقین یابم به هوش پاسخی دارم به هش باش ظرفیت دانی چه هست ؟ گوش و چشم را هردو ظرف دان چون توان آری بدست فرکانس چشم وگوش را بین چه ظرفی راست توان بیش از آن چشمی ندارد، گوشی صوتی را از آن آنچه را بینی زِ خالق کائنات است لا بغیر تو زِ گردش هم نبینی شب و روزی در مسیر پس زِ فکر خام برون آی تا شناسی خود چه ای که توقع داری بینی در توانی که نه ای من به چندین جا نوشتم روبخوان و هش به دار تا نگردی تو اسیر فکر خام در روزگار ادامه مطلب

با نام دهندۀ اندیشۀ رو به یقینتقریظی بر داستان مهاجر کرمانیداستانی است در 826 صفحه پیشنهاد انتشاراین داستان بیانگر اندیشۀ زنی خود ساختۀ علمی است که در سن هشتاد سالگی اورا به سوی معشوق خود که تحصیل باشد می کشاند، و این معشوق را به رمز پیروزی هر کسی در می آورد. و در آن نمونه هائی از تجلی انسانیت و در جائی پستی ودنائت را به ترسیم می کشاند که با یک دید کلی ملاحظه خواهید فرمود که این داستان ترکیب حکیمانه ای از یک سیر زندگی پر بار انسانی است، و چون من افتخار همسری ایشان را دارم با آگاهی از طرز تفکر وبر خورد او با دیگران این داستان را از داده های الهی او می دانم . زیرا گاهی کلمات به کار رفته در تحریرات از حالت رسم الخط در می آیند، وبه گونه ای بین نویسنده و خواننده اثر پذیری خواهند داشت که در هر صحنه ای حالت انفعالی زندۀ خود را ظاهر می سازند . بنابراین من به نوبۀ خود با چنین تقریظ واقع بینانه ای در ارائۀ این اثر ماندگارسپاس گزاری می نمایم، و به فرهخته عزیزانی که در تحقق انگیزۀ فرهنگی و نیکو کارانۀ خود درچاپ و نشر ویا در آمد زائی آن مشارکت می فرمایند، تبریک عرض می کنم . زیرا انگیزۀ نویسنده از تلاش دو سالۀ خود در ارائۀ یک خدمت فرهنگی با وقف درآمد آن درراه تحصیل نیازمندان از دوران ابتدائی تا فرا دانشگاهها بوده است . انشاالله ! م . زرگرقاضی بازنشستۀ 1365 بنام خداوند بخشندۀ مهربانداستان مهاجرت قاسمدر کرمان روستای دور افتاده ای بنام قاسم آباد بود که تمام مردم آن در فقرزندگی می کردند، ولی یک خانواده از همۀ خانواده ها با داشتن نه فرزند چهار دختر و پنج پسر بیچاره تر بودند .دوتا از دختران به نامان مرضیه وبتول شوهر کرده بودند، که مرضیه با داشتن شوهر معتادی طلاق می گیرد وبا دو فرزند خود به جمع خادامه مطلب

بنام دهندۀ اندیشه وبینشنگاهی به